na koniec

i tak koncem sierpnia opuscilismy Jerozolime, na zawsze w sensie takim, ze nie wrocimy tu juz zapewne ani mieszkac ani pracowac. Te dwa lata jak dla mnie byly niesamowite, takiej ilosci slonca jak tutaj nie doswiadczylam nigdy, w zimie slonca tyle co w Srodkowej Europie w srodku lata...

bedzie mi brakowalo czegos

ciezko mi opisac czego i dlaczego? archeologii na kazdym kroku, wrzawy Starego Miasta, przypraw u Braci, owocow na Machaneh Yehuda, zaru z nieba przez caly rok, chucpy i ludziej otwartosci i "bezpardonowosci", autobusow jezdzacych bez rozkladu i niewadomo jaka trasa

konfliktu nie bedzie mi brakowalo, tego co czyni z tamta ziemia religia, tez nie

nie wiem kiedy minely te 2 lata, za szybko, nie zdawalam sobie sprawy, ze czas ten minie bezpowrotnie i juz nie pojde na suk kupowac foremek drewnianych do maamouli czy przyprawy kabsa

PS. Na pierwszym zdjeciu grafitti na murze na granicy dzielnic Silwan i City of David, jest to tak naprawde jedna dzielnica, tak jak kopula zlota spoczywa nad jedna skala, jedna wazna dla zbyt wielu wyznawcow, na drugim Kaba, tyle ze Jerozolimie.

lifta

pomyslalam sobie, ze zamieszcze zdjecia z Lifty, maja one co prawda blisko 3 miesiace (robilam je w marcu, dokladnie w dzien moich urodzin)... Wtedy w Jerozolimie byla jeszcze wiosna w pelni, dzisiaj juz tylko plowa niemal spalona trawa. Spalona i polowa niemal jak ta arabska wioska nazywajaca sie Lifta wlasnie. Lifta zostala wysiedlona jakos po 1948, a co najbardziej zastanawia we wszystkich podobnych wioskach sa juz jakies zydowskie osiedla (zwykle osadnickie), a tutaj nie, mimo tego ze wioska niemal w centrum miasta... Mowie jak nasza "szefowa" Viki, wiem, ale tak to ma brzmiec, w koncu to Ona pierwsza nam Lifte z perspektywy autostrady pokazala, zarazem wzdychajac gorzko i wsciekajac sie na polityke wlasnego kraju...

to juz moj "ulubiony" obrazek: w samej Jerozolimie ochroniarz z krzywa strzelba z dwoma nabojami rozmawiajac przez komore ochrania kilkudzisiecioosobowa grupke szkolnych dzieciorow... Nie widzialam tego po raz pierwszy, a nadal nie chce mi sie tego komentowac:

bez tytulu

dzisiaj bedzie bez zdjec, bynajmniej nie dlatego, ze zdjecia z ostatnich 2 miesiecy jeszcze nie sa nawet dobrze przegladniete, nawet nie dlatego ze nie ma w nich wielu zdjec ktore sprostalyby wymaganiom Mistrza ;-)

dzisiaj bedzie bez zdjec, gdyz naplywaja do nas pozablogowe, absolutnie uzasadnione komentarze, ze my nic tylko sie wczasujemy. I oczywiscie kusi mnie bardzo by napiasac: k~^#*%", ale sie po prostu powstrzymam :-)

dzisiaj bedzie bez zdjec, bo wyjatkowo chcialam cos napisac. Od paru lat zamieszczam tutaj tylko zdjecia, zdjecia mowia wiele, ale nie mowia wszystkiego... A chcialam napisac o Dniu Dziecka, o Dniu Dziecka w Jerozolimie. Ostatecznie zebralo sie nas 8 osob. Polezlismy do parku nieopodal Bramy Jaffskiej Starego Miasta, do parku gdzie wolno bylo robic wszystko co niedozwolone: lazic po drzewach, chodzic na bosaka, grac w karty, krzyczec, tarzac sie po trawie, popalac papierosy, zajadac sie wafelkami z czekolada i slodkimi piankami, normalnie wszystko. Mozna bylo wrocic do domu bez mowienia rodzicom o ktorej (i nikt z tego powodu nie krzyczal), bez kapania sie i bez mycia zebow. To byl prawdziwy Dzien Dziecka, hurrrrrra!

haredim

nie wiem dlaczego zabraklo tu ostatnio haredim, czyli ultra-ortodoksyjnych Zydow, moze dlatego ze ostatnio jakos wogole nie bylo na tym blogu Jerozolimy... Zdjecia robilam (w czesci meskiej robil je Lukasz) w swieto Purim, wiec niekonieczne zawsze dzieci sa tak kolorowo wyubierane pod Sciana Placzu, modlitwa natomiast zawsze wyglada tak samo.

via dolorosa

stacje Via Dolorosa numer I do IX wiencza okragle tablice z numerem stacji, przy kazdej z nich dodatkowo znajduje sie jakas wieksza badz mniejsza kaplica i promienista gwiazda z prostakatnych plytek kamiennych bruku, stacje X do XIII natomiast znajduja sie w Bazylice Grobu w kaplicy nad skala zwana Golgota (nie sa jakos szczegolnie oznaczone), stacja XIV to Grob Chrystusa czyli Kaplica Swietego Grobu.

Stacje Via Dolorosa "znajduja sie" na uliczkach Starej Jerozolimy - jak ktos z naszych znojomych ostatnio powiedzial: sa one prawie niezauwazalane - jesli nie wie sie czego szukac, to ciezko na nie tak przypadkiem zwrocic uwage (zeszta ta sama teoria sprawdza sie i w Bazylice Grobu), bo zycie toczy sie dalej.

Dobrych i cieplych Swiat Wielkanocnych zyczymy wszystkim!

A tak wyglada najblizsze otoczenie stacji Via Dolorosa oraz ulice pomiedzy kolejnymi stacjami:

PS. Powyzsze zdjecia powastaly miedzy pazdziernikiem 2007 a kwietniem 2009.